آدمها در برخورد با شکستها چند مرحله را از سر میگذرانند ، اول بی تفاوتند بعد به دنبال مقصرند بعد پرخاشگرن و مرحله ی چهارم افسردگی است و در اخر جبر اجباری برای پذیرش....من تنها یک مرحله دارم و آن اینکه منتظرت هستم ... مثل حس دختر جنوبی روی عرشه ی کشتی، که آن طرف آبها چشم انتظار مرد دریاست ...

"بخش های پراکنده ی من"28 اردیبهشت نود و پنج خورشیدی